شمارهٔ ۱۷۰ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از چرخ فلک (نماد سرنوشت) می‌خواهد که با کسی همدردی نکند و نمی‌فهمد چرا به کسی راست نمی‌گوید. او به این نکته اشاره می‌کند که تا زمانی که جهان برپاست، کسی از جمع نشنیده که کسی به این نوع فریب و ترفندها دچار شده باشد. به نوعی، شاعر بر ناپایداری و ناعادلانه بودن سرنوشت تأکید می‌کند.