شمارهٔ ۱۸۵ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گل با خنده به بلبل می‌گوید که دیگر بس است این سر و صدا و غلغل در دنیا. او تصمیم دارد که سفر کند و از بلبل می‌خواهد که او را بی‌دردسر کند و در این لحظات ناراحت نباشد. روشن است که گل می‌خواهد بلبل از غم جدایی اش ناراحت نشود.