شمارهٔ ۱۹۷ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، دلدار با شوق به گلستان رفته و گل به خاطر زیبایی او محو شده است. شاعر به تضاد شادی و غم اشاره می‌کند که با آمدن و رفتن گل در ارتباط است. این بیانگر تأثیرات عاطفی و لحظات زیبا و دردناک زندگی است.