شمارهٔ ۲۰۱ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعری زیبا، شاعر به صبح صبا و زیبایی چمن آراسته به گل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که باغ با چهره‌ی دل‌انگیز معشوقش زیباتر به نظر می‌رسد. همچنین، گل‌ها به خاطر زیبایی چهره‌ی او حسرت می‌خورند و از غم و ناله‌های خود خبر می‌دهند.