شمارهٔ ۲۰۷ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بیمارم و کس نیست که آبی دهدم
ور ناله زنم دمی جوابی دهدم
هیچم به جهان نیست مگر لطف طبیب
کز خون جگر مگر شرابی دهدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از درد و بیماری خود صحبت می‌کند و نداشتن کسی برای کمک یا تسکین را بیان می‌کند. او احساس تنهایی و ناامیدی می‌کند و تنها امیدش به لطف و نیکی طبیب (شاید به معنای خدا یا یک پزشک) است که از عمق رنجش برایش نوشیدنی‌ای بیاورد، یعنی آرامشی بدهد.