شمارهٔ ۲۰۴ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
در شام دو زلف تو دلم کرد مُقام
صبح رخ دوست مطلع کام دلست
زان گوش چو روزه‌دار دارم بر شام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر زیبایی رخسار معشوق را به دمشق و زلف‌های او را به شام تشبیه کرده است. او از جذابیت‌های زلف‌های معشوقش به شوق و آرامش دلش اشاره می‌کند و صبح را به عنوان زمانی خوشی و کام دلش توصیف می‌کند. بی‌صبرانه به آن گوش دلش می‌نگرد که همانند روزه‌داری در انتظار است.