شمارهٔ ۲۲۲ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از عشق و علاقه عمیق شاعری به محبوبش صحبت می‌کند. شاعر خود را به پروانه‌ای توصیف کرده که به دور محبوب می‌چرخد و از عشق او رنج می‌کشد. همچنین اشاره می‌کند که مانند شمعی در اشتیاق دیدن محبوب می‌سوزد و از این عشق لذت می‌برد.