شمارهٔ ۲۲۳ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می‌سوزم و با عشق رُخت می‌سازم
چون شمع میان جمع باشد رازم
پروانه صفت به پیش شمع رخ تو
بر آتش رخسار تو جان می‌بازم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از عشق و فراق سخن می‌گوید. او خود را مانند شمعی می‌داند که در جمع دیگران می‌سوزد و رازهایش را در دل دارد. عشق او به معشوقش به اندازه‌ای عمیق است که مانند پروانه‌ای به دور شمع می‌چرخد و برای زیبایی چهره محبوبش جان می‌دهد. این ابیات نشان‌دهنده فداکاری و شور و شوق عمیق عاشقانه است.