شمارهٔ ۲۴۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در غم دوری تو مانند شمع اشک می‌ریزم و دل‌تنگی‌ام مرا می‌سوزاند. وقتی که طلوع خوشبختی‌ات نزدیک می‌شود، نمی‌توانم از سوختن به خاطر عشق تو فرار کنم.