شمارهٔ ۲۵۰ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ابروی تو پیوسته به خم می‌بینم
وز هجر تو چشم خود به نم می‌بینم
آخر به که گویم غم جان و دل خود
غمخوار درین زمانه کم می‌بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر احساس غم و دل‌تنگی خود را به تصویر می‌کشد. او ابروی محبوبش را در حالتی خمیده می‌بیند و از پر گریه بودن چشمانش در اثر جدایی صحبت می‌کند. در پایان، شاعر از نداشتن کسی برای در میان گذاشتن غم‌هایش در این روزگار رنج می‌برد و می‌گوید که در این زمانه، یاری برای همدردی یافت نمی‌کند.