شمارهٔ ۲۵۱ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و دوری معشوق سخن می‌گوید و احساس عمیق خود را بیان می‌کند. او می‌خواهد تا زمانی که از معشوق دور است، در غم و اندوه بماند و در اشک‌هایش غوطه‌ور شود. همچنین از معشوق خواسته می‌شود که در آینه‌ی خود زیبایی و انصاف را ببیند و به او بیندیشد، زیرا بدون روی او نمی‌تواند به زندگی ادامه دهد.