شمارهٔ ۲۵۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی و سحر چشمان معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که ما به زلف او چشم دوخته‌ایم و از زیبایی‌های او مست و شگفت‌زده‌ایم. همچنین بیان می‌کند که ما همچون گیسوی او در پای او افتاده‌ایم و جان خود را برای رسیدن به او در دست داریم. در کل، احساس عاشقانه و تسلیم در برابر معشوق در این ابیات مشهود است.