شمارهٔ ۲۷۷ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به غم و ناامیدی شاعر از یار دلبرش اشاره دارد. او احساس می‌کند که عشقش او را به دیوانگی کشانده و جانش را گرفته است. وقتی به سراغ معشوق می‌رود، او به او اجازه نمی‌دهد بر درش بیافتد و از او می‌خواهد که بی‌سر و پا به آنجا نرود. این وضعیت نشان‌دهنده‌ی علاقه و درد عمیق شاعر است.