شمارهٔ ۲۸۷ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از دل ناتوان خود می‌گوید که به خاطر دوری از محبوبش، سرگشته و آشفته است. او از غم روزگار و درد جدایی رنج می‌برد و احساس می‌کند که به دام دشمنانش افتاده است.