شمارهٔ ۲۸۹ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بیداد به من ز حد بشد دادم ده
تا چند خورم غم، تو دلی شادم ده
در هر نفسی که می‌زنم در شب و روز
نامی ز هزار و یک یکی یادم ده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید و درخواست می‌کند که در این وضعیت دشوار، شادی و امیدی به او بدهند. او اشاره می‌کند که در هر لحظه از زندگی‌اش، یاد معشوق در ذهنش حضور دارد و از خداوند می‌خواهد که نامی از او را برایش حفظ کند تا در دلش شادی ایجاد شود.