شمارهٔ ۳۱۴ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوب خود درخواست می‌کند که به او بازگردد و از دوری و هجران رنج می‌برد. او به ویژه در ایام رمضان که زمان معنوی و ماه مهمانی خداست، احساس تنهایی می‌کند و منتظر عید وصال و دیدار محبوبش است. شاعر آرزو دارد که آن لحظه شاد و فرخنده دوباره فرا برسد.