نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۸ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع رخ خود در دلم افروخته‌ای

چون شمع سراپای دلم سوخته‌ای

بی روی دل افروز خود ای جان و جهان

چشمم ز جمال عالمی دوخته‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذبه محبوبش اشاره می‌کند که دل او را مانند شمعی روشن کرده و خود او را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. او عمیقاً عاشق است و چشم‌انتظار دیدار معشوقش است که تمام دل و جانش را به او دوخته است. شاعر به بیان احساسات عمیق و سوز و گداز عشق پرداخته است.