شمارهٔ ۳۲ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به توصیف زیبایی و لطف خداوند اشاره دارند. شاعر می‌گوید که نقاش ازل (خدا) با خلاقیت خود زیبایی‌هایی را خلق کرده است و از چهره‌ی زیبا و درخشان انسانی به نام «مه و مهر» الهام گرفته است. او همچنین به نقش و خطی که بر سر صورت انسان‌ها کشیده شده، اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی جمال و زیبایی منحصر به فرد آن‌هاست.