شمارهٔ ۳۲۵ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یارب تو گشا بر من بیچاره دری
از لطف مکن مرا اسیر دگری
سر بر سر آستان شوقت دارم
آری چه کنم چو نیستم غیر سری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از خداوند درخواست می‌کند که درهای رحمت و مهربانی‌اش را به روی او بگشاید. او احساس می‌کند که در دام و اسیری دیگری افتاده و تنها راه نجاتش، پناه بردن به آستان محبت خداوند است. شاعر اذعان دارد که جز عشق و محبت خداوند، چیزی دیگری برایش وجود ندارد.