شمارهٔ ۳۵۱ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از یک محبوب زیبا به نام "سرو سهی" می‌خواهد که با زیبایی‌اش، دل‌تنگی‌ها و غم‌های او را فراموش کند. شخصی را که به وصال محبوب می‌رسد، توصیف می‌کند که تنها چیزی که دارد، روز خوب و شادی است و هیچ چیز دیگری برای او باقی نمانده است.