نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۹ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

زین بیش روا مدار بر من ستمت

دل شاد کنم دمی که مُردم ز غمت

مردم ز غمت دمی دم ای عیسی دم

باشد که شوم زنده به فرخنده دمت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از معشوقش می‌خواهد که دیگر بر او ستم نکند و دلش را شاد کند، حتی اگر به مدت کوتاهی از غم او دور باشد. او به نوعی درخواست کمک دارد تا از غم جدایی نجات یابد و دوباره زنده و شاداب شود. به عبارت دیگر، شاعر به دنبال راهی برای رهایی از درد و رنج ناشی از عشقش است.