شمارهٔ ۸۲ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفت چو بنفشه پیچ و تابی دارد
لعل تو چو آتشست و آبی دارد
گفتم که چو چشم تو نباشد مستی
گفتا که به هر گوشه خرابی دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی زلف و لب معشوق می‌پردازد. زلف او را به گل بنفشه و لبش را به آتش و آب تشبیه می‌کند. شاعر بیان می‌کند که اگر چشمان معشوق مستی نداشته باشند، در هر گوشه و جایی خرابی و پریشانی وجود دارد. این شعر به احساسات عمیق و جذابیت معشوق اشاره دارد.