شمارهٔ ۹۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در باغ به سحر، از شدت درد، گل سرخ به گل زرد می‌خندید. بلبل به خاطر دوری من ناله می‌کرد و از درد گفت که چطور رنگ روی تو را زرد کرده است.