شمارهٔ ۹۸ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای سرو چمن چیده ز بالای تو درد
نسبت به قد و قامت تو سرو که کرد
دامن تو میالای به خون دل ما
تا از من خاکی ننشیند به تو گرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ زیبایی و بزرگی سرو (نماد درخت و طبیعت) نسبت به معشوق است. شاعر به سرو می‌گوید که او چمن را به خاطر قامت و زیبایی‌اش درد می‌کند و از دامن سرو می‌خواهد که به خون دل او آلوده نشود، تا خاکی که از اوست، به معشوق نرسد. به نوعی، شاعر حسرت و عشق عمیق خود را نسبت به زیبایی معشوق بیان می‌کند.