مفردات — دیوان اشعار جلال عضد
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ — چنان با غم عشق خو کرد دل
- شمارهٔ ۲ — در غم جانان به ترک جان بگوی
- شمارهٔ ۵ — نام آن کس که از او زهره من می‌تابد
- شمارهٔ ۷ — شیراز از تعدّی قاضی خراب شد
- شمارهٔ ۶ — تا چند سوز عشقش پنهان کنم به حیله
- شمارهٔ ۹ - فاضل — صد را ز همه صدر افاضل بستان
- شمارهٔ ۴ — انام افضل ایّام و افتخار انام
- شمارهٔ ۱۰ — حقّا که عجب بی سر و پای است فلان
- شمارهٔ ۸ — نشیند وقتها با من به مَی خوردن، ولی چندان
- شمارهٔ ۳ — ای آنکه کمان تست پنجاه منی
- شمارهٔ ۱۴ — شیر بی‌زور و میر بی‌لشکر
- شمارهٔ ۱۵ — گفتم که چو دریاست گهرپرور میر
- شمارهٔ ۱۱ — گنگ کور ار دو دیده بگشاید
- شمارهٔ ۱۲ — حافظ ما به عقل و خوش‌خوانی
- شمارهٔ ۱۶ — بر رخ حور نظر غایتِ کوته نظری ست
- شمارهٔ ۱۷ — سحر کردی مگر تو خواجه بشیر
- شمارهٔ ۱۳ - خمر — ای خواجه خطیر مغز خر خوردی تو
- شمارهٔ ۱۸ — یک خنده فدای عالمی کن
- شمارهٔ ۲۳ — دیروز نداستم و بتوانستم
- شمارهٔ ۲۵ — در حقّ کسی که صد بدی با ما کرد
- شمارهٔ ۲۰ - دولت — زان دوایی که نیست انجامش
- شمارهٔ ۲۴ — عمری ست که ما به بوی درمان
- شمارهٔ ۲۱ — بابای ترا دو نیمه کن وان گاهی
- شمارهٔ ۲۶ — به جستجوی تو شب را به روز می آرم
- شمارهٔ ۲۲ — چشمه آب از میانه نیل
- شمارهٔ ۱۹ — به قصد خون من آن غمزه مست
- شمارهٔ ۳۰ - عمر — ای خواجه اگر تو نام خود می پرسی
- شمارهٔ ۳۱ — چاه چون واژونه گردد صورتی باشد غریب
- شمارهٔ ۲۷ - فلفل — گر تو می‌خواهی که بر دریا چو موری بگذری
- شمارهٔ ۳۲ — نپویم بیش ازین دیگر در این راه
- شمارهٔ ۳۳ — زری چندم به دست آمد ز بصره
- شمارهٔ ۳۴ — کرده‌ای ای عماد ماهی گیر
- شمارهٔ ۲۸ - حسن — نام شاهی‌ست که شد صورت و معنیش حسن
- شمارهٔ ۲۹ — گر نمی‌دانی تو نام خویشتن
- شمارهٔ ۳۵ — بس فرق بود میان شعر من و تو