شمارهٔ ۲۲۲ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و معشوقه‌ای است که دل عاشقان را تسخیر کرده است. شاعر به زیبایی‌های ظاهری معشوق اشاره می‌کند، از چشمانش که خمار عاشقان است تا زلف‌هایش که یادآور عطاران عشق است. او می‌گوید که عشق و درد عاشقی هر روز بیشتر می‌شود و هیچ چیز به اندازه‌ی روی دوست ارزش ندارد. شاعر تصریح می‌کند که معشوقه باید به حال عاشقان توجه کند و به خاطر آن‌ها تلاش کند، زیرا عشق و دل‌بستگی قیمتی بسیار بالاتر از هر چیزی است. او همچنین به جلال و زیبایی معشوقه اشاره کرده و می‌گوید که رنگ عشق در چهره‌اش نمایان است. در کل، شعر بر احساسات عمیق عاشقانه و زیبایی‌های معشوق متمرکز است.