شمارهٔ ۱۲ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به حسرت فراق یار محبوبش می‌پردازد که بدون وداع از او رفته است. او احساس تنهایی و تاریکی می‌کند و می‌گوید تا زمانی که نور وجود یار در چشمانش بود، دنیا برایش روشن بود، اما اکنون با رفتن او، همه چیز تاریک شده است.