شمارهٔ ۳۰ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به زیبایی و قامت یک دختر که در صبح سحر به چمن می‌رود اشاره می‌کند. او با دیدن قد بلند دختر، می‌گوید که او نیز به اندازه‌ی خود زیباست، اما در پاسخ به او می‌گوید که از نظر او، قدش بلندتر از آنچه که به نظر می‌رسد نیست و در واقع کوتاه‌تر است. این گفت‌و‌گو نشان‌دهنده‌ی توجه به زیبایی‌ها و نوعی خودزنی شاعر است.