شمارهٔ ۵ جلال عضد
جلال عضد / رباعیّات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم: سر زلف تو بسی سرخورده است
گفتا: که بنه سرت گر اندر خورده است
گفتم: روزی ز قامتت بر بخورم
گفتا: که ز سرو کی کسی برخورده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش صحبت می‌کند. او می‌گوید که موهای معشوقش باعث سرخوردگی و ناراحتی‌اش شده است. معشوقه در پاسخ می‌گوید که اگر کسی درگیر زلفش شده، تقصیر خود اوست. شاعر همچنین می‌خواهد روزی از قامت بلند او لذت ببرد، و معشوقه با طعنه می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند به زیبایی او دست یابد. این دیالوگ نشان‌دهنده عشق و تحسین شاعر به معشوقه‌اش است.