شمارهٔ ۱۶۶ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات آشفته و سردرگمی شاعر است که به زیبایی و رفتار معشوق خود اشاره می‌کند. شاعر از این می‌پرسد که چرا معشوق با او اینگونه رفتار می‌کند و از او رنج می‌کشد. او می‌گوید که دل او را بدون هیچ دلیلی می‌گیرد و در عین حال به وفاداری معشوق که او را بی‌وفا می‌خواند، اشاره می‌کند. در انتها شاعر می‌خواهد بفهمد که چه نیکی از طرف معشوق به او رسیده و خودش چه بدی‌هایی انجام داده است. این تضاد بین نیات و اعمالشان بازتاب‌دهنده‌ی احساسات عمیق و پیچیده شاعر است.