غزلیات — دیوان اشعار جمال‌الدین عبدالرزاق

Name: غزلیات — دیوان اشعار جمالالدین عبدالرزاق
Author: جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / دیوان اشعار

فهرست شعرها

شمارهٔ ۲ — آن رخ نگر کزومه گردون سپر شکست
شمارهٔ ۴ — جانا نظری فرما کز جان رمقی مانده‌ست
شمارهٔ ۵ — باز مارا هوس خوش پسری افتادست
شمارهٔ ۶ — نز هجر توأم بجان امانی هست
شمارهٔ ۱ — مکن ایدوست کار من دریاب
شمارهٔ ۳ — برخیز که موسم تماشاست
شمارهٔ ۷ — بخوبی هیچکس چون یار ما نیست
شمارهٔ ۱۲ — این دل که به بند زلف دربسته‌ست
شمارهٔ ۹ — بیش ازین طاقت هجرانم نیست
شمارهٔ ۸ — بس آه کم ز عشق تو از آسمان گذشت
شمارهٔ ۱۱ — بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتست
شمارهٔ ۱۰ — باز مرا عشق گریبان گرفت
شمارهٔ ۱۴ — بنام ایزد جهان همچون بهشتست
شمارهٔ ۱۳ — عشق تو همچون قضا فرمانرواست
شمارهٔ ۱۵ — هر وقت دلدار مرا با من خطابی دیگر است
شمارهٔ ۱۹ — خطت تا بر گل از عنبر نوشتست
شمارهٔ ۲۰ — دل درد تو در میان جان بستست
شمارهٔ ۲۲ — امروز بتم بطبع خود نیست
شمارهٔ ۲۳ — عشق را با دل من صد رازست
شمارهٔ ۲۱ — جانا غم فراق تو ما را چنان بسوخت
شمارهٔ ۱۶ — عشقبازی با چو تو یاری خوشست
شمارهٔ ۱۷ — یک بار که لعل او سخن گفت
شمارهٔ ۱۸ — وصل تو چو عمر جاودانه است
شمارهٔ ۲۹ — وای ای دوست که بیوصل تو عیشم خوش نیست
شمارهٔ ۳۰ — بی مه روی تو چشمم همچو ابربهمنست
شمارهٔ ۳۱ — چشمم از گریه دوش ناسودست
شمارهٔ ۲۴ — دوش آن صنم ز زانو سر برنمیگرفت
شمارهٔ ۲۷ — دل وصالت بشکیبائی یافت
شمارهٔ ۲۶ — چه عجب گر دلت زمن بگرفت
شمارهٔ ۲۸ — عشقت ایدوست مرا همنفسست
شمارهٔ ۲۵ — امروز چه بودش که ز من روی نهان داشت
شمارهٔ ۳۵ — بی توام کار بر نمیآید
شمارهٔ ۳۸ — چرخ از من قرار من بستد
شمارهٔ ۳۹ — دلم از دیده برون می‌آید
شمارهٔ ۳۲ — رخ خوب تو چشم عقل دردوخت
شمارهٔ ۳۳ — دگرباره با مات بیگانگیست
شمارهٔ ۳۶ — ترا تا زین جفا دل برنگردد
شمارهٔ ۳۷ — برم امشب که آن سروسهی بود
شمارهٔ ۳۴ — یکروز اگر زانکه ترا با تو گذارند
شمارهٔ ۴۶ — هیچ کس را هوش عشق تو درسر نشود
شمارهٔ ۴۷ — عشق تو تا دست سوی جان نبرد
شمارهٔ ۴۰ — یار گرد وفا نمیگردد
شمارهٔ ۴۲ — چون بهشتست جهان می باید
شمارهٔ ۴۴ — دلم زدرد تو خون شدترا چه غم دارد
شمارهٔ ۴۳ — یکروز بکوی ما آخر گذرت افتد
شمارهٔ ۴۵ — مرا از چون تو یاری میگزیرد
شمارهٔ ۴۱ — ترسم که وعده های تو عمرم سرآورد
شمارهٔ ۵۵ — زنجیر چو آنزلف پراکنده نباشد
شمارهٔ ۵۴ — دل جفا بیش بر نمی تابد
شمارهٔ ۴۸ — لعل تو در سخن شکر ریزد
شمارهٔ ۵۱ — بهار امسال بس خَوش مینماید
شمارهٔ ۵۲ — پشتم ز غم فراق خم دارد
شمارهٔ ۵۳ — نه چون رخ رنگینت گل در چمنی باشد
شمارهٔ ۵۰ — آخر یکی بکوی فلانکس گذر کنید
شمارهٔ ۴۹ — هر جور که بر عاشق بی‌سیم توان کرد
شمارهٔ ۵۹ — کسیکه بر همه آفاق دوستاری کرد
شمارهٔ ۶۱ — از آه دلم قمر بسوزد
شمارهٔ ۶۰ — نگارم عنبر از مه می‌نماید
شمارهٔ ۶۲ — روز به آخر رسید و یار نیامد
شمارهٔ ۵۷ — مرا گر چون تو جانانی بباید
شمارهٔ ۵۸ — دل من زان کسی بیغم نیابد
شمارهٔ ۶۳ — یاری که رخش ماه و قدش سرو روان بود
شمارهٔ ۵۶ — تماشا می‌کنم از دور هرکسی دلبری دارد
شمارهٔ ۶۷ — دل را همه آن ز دست برخیزد
شمارهٔ ۶۶ — غمش در دل تنگ ما می‌نشیند
شمارهٔ ۷۰ — وه که دگرباره عشق دست برآورد
شمارهٔ ۶۴ — چه کنم دوستی یگانه نماند
شمارهٔ ۷۱ — آه که امید من بیار نه این بود
شمارهٔ ۶۵ — یاری که بری چو سیم دارد
شمارهٔ ۶۹ — باز غم تاختن چنان آورد
شمارهٔ ۶۸ — جورها کآن شوخ دلبر می‌کند
شمارهٔ ۷۳ — هر که زان لعل شکر میخواهد
شمارهٔ ۷۴ — بوئی از بوستان همی آید
شمارهٔ ۷۷ — تو گر سرد چندین بگوئی نشاید
شمارهٔ ۷۸ — تا خط تو رخت بیرون میکشد
شمارهٔ ۷۵ — هر که او عشق ترا نشناسد
شمارهٔ ۷۶ — بی‌تو عیشم سخت ناخوش می‌رود
شمارهٔ ۷۲ — خه بنام ایزد آنعارض نیکو نگرید
شمارهٔ ۷۹ — دلبرم تا ز من نهان باشد
شمارهٔ ۸۳ — عشقت آتش در آب داند زد
شمارهٔ ۸۱ — زلف چون از روی یکسو افکند
شمارهٔ ۸۵ — کارم نه بر مراد دل ریش میرود
شمارهٔ ۸۶ — جور و جفای تو نیک و بد بسر آید
شمارهٔ ۸۲ — دل چو دم از دلربائی میزند
شمارهٔ ۸۰ — جز غم او مرا که شاد کند
شمارهٔ ۸۷ — چون رخت مملکت جم نبود
شمارهٔ ۸۴ — غمت جز در دل یکتا نگنجد
شمارهٔ ۸۸ — ابر نوروز زغم روی جهان میشوید
شمارهٔ ۹۰ — دلبرم بر من تحکم میکند
شمارهٔ ۹۲ — این مرا در جهان نه بس باشد
شمارهٔ ۹۳ — هر کس که بعشق تو کمر بندد
شمارهٔ ۹۴ — هر که جان پیش تو فدا نکند
شمارهٔ ۹۵ — رفت آن کز لبت مرا می بود
شمارهٔ ۸۹ — مرا با آن لب شیرین شبی گر خلوتی باشد
شمارهٔ ۹۱ — رو که ز عشق تو جز عنا نفزاید
شمارهٔ ۹۷ — باز دل در غم جان می پیچد
شمارهٔ ۹۹ — دورگشت از من آنکه جانم بود
شمارهٔ ۹۸ — هجران تو ای پسر نگوید
شمارهٔ ۱۰۰ — بی تو کارم همی بسر نشود
شمارهٔ ۱۰۲ — رخ تو طعنه بر ماه فلک زد
شمارهٔ ۱۰۱ — جان من گوئی زتن می بگسلد
شمارهٔ ۱۰۳ — یارم چو سخن گوید از لب شکر افشاند
شمارهٔ ۹۶ — زلف تو بر عارض تو پای‌بازی می‌کند
شمارهٔ ۱۰۸ — مرا دلیست نه در خوردِ من، که بستاند؟
شمارهٔ ۱۰۹ — دست من تا چو دهانت باشد
شمارهٔ ۱۱۰ — امشب من و غمگسار تا روز
شمارهٔ ۱۰۴ — یارب ار تو خوش درآئی چون بود
شمارهٔ ۱۰۵ — چگونه عاشقی را جان بماند
شمارهٔ ۱۰۷ — باز عشقم کار بلبل میکند
شمارهٔ ۱۱۱ — ای ترک بیا و چنگ بنواز
شمارهٔ ۱۰۶ — خنک آنکه معشوقه چون تو دارد
شمارهٔ ۱۱۳ — وصل تو نمی یابم چندانکه همیجویم
شمارهٔ ۱۱۲ — ایدوست خط مشگین بر روی آب منویس
شمارهٔ ۱۱۵ — گفتم از دست عشق جان بردم
شمارهٔ ۱۱۷ — این خبر داری که من آن نیستم
شمارهٔ ۱۱۸ — طره بخت را بشانه زنم
شمارهٔ ۱۱۹ — آه این منم که بسته عشقی چنین شدم
شمارهٔ ۱۱۴ — در رخ یار خویشتن خندم
شمارهٔ ۱۱۶ — با من ای دوست، ستمگر چو جهانی چه کنم؟
شمارهٔ ۱۲۴ — آن چیست که من از تو و عشق تو ندیدم
شمارهٔ ۱۲۵ — دست در دامن فلان زده‌ایم
شمارهٔ ۱۲۰ — من ز جهان دوست ترا داشتم
شمارهٔ ۱۲۷ — خود بخود خواستم اینعشق علی الله چکنم
شمارهٔ ۱۲۶ — خشمت آمد که من ترا گفتم
شمارهٔ ۱۲۳ — بی تو چونان زغم هجر تو می بگدازم
شمارهٔ ۱۲۱ — بی عارض گلرنگ تو ما خسته خاریم
شمارهٔ ۱۲۲ — برداشتیم دل ز امیدی که داشتیم
شمارهٔ ۱۲۸ — یا ز چشمت جفا بیاموزم
شمارهٔ ۱۳۱ — روز و شب در هجر او غم میخورم
شمارهٔ ۱۳۰ — هر جور که من ز یار می بینم
شمارهٔ ۱۳۲ — از تو یک بوسه همی درخواهم
شمارهٔ ۱۳۳ — تاکی این فریاد از دست دلم
شمارهٔ ۱۳۴ — ساعتی از عشق تو بی غم نیم
شمارهٔ ۱۳۵ — وای من از دست دل کو نیست در فرمان من
شمارهٔ ۱۲۹ — از روی چو خورشیدت هرگه که براندیشم
شمارهٔ ۱۳۸ — برو ای یار دلارام برو
شمارهٔ ۱۴۲ — رخ برون از پس نقاب مده
شمارهٔ ۱۳۹ — سخن بی غرض از من بشنو
شمارهٔ ۱۴۳ — عشق تو و محنتی ز سر تازه
شمارهٔ ۱۴۱ — دلم بستان و آنگه عشوه میده
شمارهٔ ۱۳۷ — خون شد زفرقت تو دل مهربان من
شمارهٔ ۱۳۶ — لحظه آن سنبل از گل وا فکن
شمارهٔ ۱۴۰ — ای زگرد ماه مشگ آویخته
شمارهٔ ۱۴۴ — چشم من چون بخت تو ناخفته به
شمارهٔ ۱۴۸ — زهی زلف تو خم درخم گرفته
شمارهٔ ۱۴۶ — زهی روی تو خار گل نهاده
شمارهٔ ۱۴۷ — اگر رخت از جهان بیرون نهی به
شمارهٔ ۱۴۵ — بامدادان بگاه خواب زده
شمارهٔ ۱۵۱ — تو چه ترکی تو چه ترکی که به رخ فرّ همایی
شمارهٔ ۱۵۰ — توبه که بعد ازین نبرم نام عاشقی
شمارهٔ ۱۴۹ — چه باشد اگر با همه دوستگاری
شمارهٔ ۱۵۲ — گر چو تو ترک در ختن بودی
شمارهٔ ۱۵۷ — عشق بر من بزیان آوردی
شمارهٔ ۱۵۵ — دلبرا چشم من از اشک چو دریاچه کنی
شمارهٔ ۱۵۸ — دست من اگر همچو دلم تنگ نبودی
شمارهٔ ۱۵۶ — این چه رویست بدین زیبائی
شمارهٔ ۱۵۳ — سر ما نیستت فسانه مگوی
شمارهٔ ۱۵۹ — ای که در عشق صبر فرمائی
شمارهٔ ۱۵۴ — حسنی چو دعا به سر فرازی
شمارهٔ ۱۶۳ — دلبر اینک رفت ایدل خون گری
شمارهٔ ۱۶۰ — خیزکاندر دلبری بر عهد و پیمان نیستی
شمارهٔ ۱۶۱ — دیدی که عاقبت سر آن هم نداشتی
شمارهٔ ۱۶۴ — آخر چه کرده ام که شکایت همیکنی
شمارهٔ ۱۶۷ — مرحبا شادا زهی ای مه درآی
شمارهٔ ۱۶۶ — سخت آشفته جمال خودی
شمارهٔ ۱۶۲ — دوش در گلستان سحرگاهی
شمارهٔ ۱۶۵ — زهی بیوفا خود نگویی کجایی
شمارهٔ ۱۷۳ — آه ار ترا ز درد دل من خبر شدی
شمارهٔ ۱۶۸ — اگر درد دلم را چاره بودی
شمارهٔ ۱۷۱ — گرخوی بتم نیگ ببودی سره بودی
شمارهٔ ۱۶۹ — بیگانه وار یار ز من بگذرد همی
شمارهٔ ۱۷۰ — تو ازین سنگدلی کم نکنی
شمارهٔ ۱۷۲ — سر آن داری با ما که بصحرا آیی