شمارهٔ ۱۰۷ - نان به زر جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نوعی ناتوانی در شناخت و درک متقابل اشاره می‌کند. او می‌گوید که نه تو به من نگاه می‌کنی و نه من جرات دارم به تو نگاه کنم. به جای این تشویش، بهتر است که هر کدام از ما خود را از این شرایط رها کنیم. شاعر از درد و رنجی که ناشی از این رابطه است سخن می‌گوید و خواستار آزادی از این وضعیت است.