شمارهٔ ۱۱۰ - ترک هجا جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
اگر من فی المثل در هجو کوشم
بنزد عقل کی معذور باشم
کسی کم هجو باید گفتن آخر
زاول خود ازان کس دور باشم
نگردد سفله رنجور از شنیدنش
من از گفتن چرا رنجور باشم؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف نفاق و بخل در مردم سپاهان می‌پردازد. شاعر با مقایسه این ویژگی‌ها به تشنگی در بیابان و وفای کم‌جان در سگ اشاره می‌کند. به طور کلی، احساس ناامیدی از وفای حقیقی و زلالیت در روابط میان مردم معاصر خود را بیان می‌کند.