شمارهٔ ۱۱۶ - قطعه جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
خداوندا بدین حالت من از شکر و ثنا گفتن
نپردازم همی حقا که چیزی دیگر اندیشم
ندانم من که گر حاشا جهد بر دامنت بادی
مرا پروای آن باشد که یک معنی براندیشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس اشتیاق و انتظار نسبت به کرم و بخشش پرداخته است. شاعر از گذشت زمان و حسرتی که در دلش به خاطر این انتظار ایجاد شده، سخن می‌گوید. او به تصاویر زیبایی از طبیعت و نمادهای خوشی اشاره می‌کند، مانند سوسن و سرو، تا عظمت و زیبایی شخصیت کرم را توصیف کند. در نهایت، شاعر با ابراز شادی و افتخار نسبت به کرم، احساس خرسندی خود را از این نعمت‌ها بیان می‌کند.