نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۸ - عقل بیدار جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

بخدائی که مهر معرفتش

کرد توفیق عقل بیدارم

برسولی که روز حشر امید

بخدا و شفاعتش دارم

که اگر من از انچه بیتو گذشت

یکنفس در حساب عمر آرم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که برای او بهتر است که بمیرد تا این‌که در چنین شرایطی زندگی کند. او به خداوندانی اشاره می‌کند که بر دیگران اجبار به بندگی دارند و این وضعیت را ناپسند می‌داند. به عبارتی، شاعر مرگ را بر زندگی تحت‌فشار و بی‌رحم ترجیح می‌دهد.