شمارهٔ ۱۲۵ - کام دل جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ستایش مقام و زیبایی مسند قدرت می‌پردازد و بیان می‌کند که به او دینی دارد. او از مشکلات و طعنه‌های دشمنانش سخن می‌گوید و می‌افزاید که فرقی نمی‌کند که چیزی به او داده شود یا نه، بلکه او یک تحفه برای تقدیم دارد که ممکن است بهایی، عوضی یا خود آن تحفه باشد. این اشعار نشان‌دهنده عواطف و احساسات عمیق شاعر نسبت به مقام و شرایط محیطی‌اش است.