نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۷ - آل پیغمبر جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

کاشکی برخاستستی روز حشر

جمع گشتی باز این اجزای من

تا ببینم آل پیغمبر بکام

ورچه دوزخ بود خواهد جای من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از کسی می‌خواهد که یک کارد به او بدهد، اما فرد مقابل به نحوی طفره می‌رود و از او می‌خواهد که به جای درخواست کارد، موضوع دیگری را مطرح کند. بعد از گذشت مدتی، شاعر به کارد اشاره می‌کند و فرد می‌گوید که دیگر آن را ندارد و از او می‌خواهد که به جای سراغ کارد، با کلمات خود بازی کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که اگر کسی بدخواهی کند یا به او توهین کند، باید با کلماتش جواب بدهد و مسأله را واضح‌تر بیان کند.