شمارهٔ ۱۳۱ - رسم جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی شادی و زیبایی‌هایی است که به واسطه‌ی وفای یک شخص خاص به وجود آمده است. شاعر از تأثیر مثبت آن فرد بر زندگی و جهان صحبت می‌کند و او را عبادت کرده و دعا می‌کند. به نوعی، این فرد باعث بهار و روشنایی در زندگی دیگران شده و امید و خوشی را به ارمغان آورده است. در نهایت، شاعر برای این شخص و باقی مانده‌های او آرزوی سلامتی و بقا دارد.