شمارهٔ ۱۳۳ - هجو گفتن جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
مراخود نیست عادت هجو گفتن
که کردستم طمع زین قوم کوتاه
معاذالله که من کس را کنم هجو
ز مدح گفته نیز استغفرالله
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف زمستان و بارش برف می‌پردازد که راه‌ها را می‌بندد. او از معشوق خود درخواست می‌کند تا در این زمان سخت یک شیشه شراب از شرابخانه بیاورد. شاعر به یاد خم شرابی می‌افتد که قبلاً در چاه آب خانه قرار داشت.