شمارهٔ ۱۴۳ - پایداری جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خداوندا چنین گفته‌ست حاسد
که می‌باشد مرا جای دگر رای
به معبودی که مستغنی است ذاتش
ز خواب و خورد و فرزند و زن و جای
که گر تا ره به دهلیز تو دانم
نهم بر صحنه دیگر کسی پای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وضعیت نامناسب و قحطی در کرم (روحیه‌ی انسانی) اشاره دارد. در این زمان، افراد به دنبال ذخیره و نگهداری نام نیکو هستند. همچنین، احسان و کمک به دیگران به شدت کم است و کسانی که اهل نیکی هستند، تنها به بهایی اندک توجه می‌کنند، در حالی که بسیاری از افراد چیزهای زیاد را می‌فروشند. به نوعی، این شعر به تضاد میان نیکی و کم‌فروشی در رفتار انسان‌ها اشاره دارد.