شمارهٔ ۱۴۴ - نام نکو جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از بزرگواران انتظار بخشش دارد و از کم‌طاقتی خود در صبر و شکیبایی سخن می‌گوید. او به سه رسم شاعران طامع اشاره می‌کند: نخست مدح، دوم درخواست و در نهایت اگر چیزی به او داده نشود، شکر و سپاس. حالا شاعر از بزرگواران می‌پرسد که اگر بخشش و عطایی نداشته باشند، چه باید بکند.