شمارهٔ ۱۴۷ - وفا جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تشبیه و تمثیل‌های زیبا درباره قدرت و نعمت‌های الهی می‌پردازد. شاعر به ابری اشاره می‌کند که در شرق و غرب دنیا باران می‌بارد و این بارش را به کمان سام نسبت می‌دهد. او به بخشی از دین و نبوت اشاره می‌کند و می‌گوید اگر کسی خواهان دین است، باید از بخشش و قدرت الهی الهام بگیرد. شاعر قدرت دست را با دریا مقایسه می‌کند و اشاره دارد که انسان از این نعمت‌ها باید به درستی بهره‌برداری کند. او خواسته یا ناخواسته از باران و نعمت‌های الهی استفاده می‌کند و در نهایت از زیبایی و قدرت خداوند تمجید می‌کند. این شعر به ارتباط انسان با نیروی الهی و دریافت‌های او از آن می‌پردازد.