شمارهٔ ۱۵۲ - یک دل – بادودل جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دو یار اربیک جای میداشتی
که یکدم یکی را بنگذاشتی
نه این ازتو آزرده بود و نه آن
نه جنگی میان بود و نه آشتی
نه زخم جفائی یکی یافتی
نه تخم عتابی یکی کاشتی
نباید که تو خویشتن را ازان
همی دوستی نیک پنداشتی
منافق توانی بدن ور نه پس
بیکدل دودل چون نگه داشتی؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به توصیف زیبایی و جلوه‌های دل‌انگیز می‌پردازد. دل‌گشایی به معنای باز کردن دل و ایجاد شادی است، شبیه به پوشیدن لباسی زیبا. وقتی انسان در دلش شادی ایجاد می‌کند، تمامی جوانب وجودش را به نمایش می‌گذارد. او همچنین به اهمیت خودنمایی اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که انسان باید به خود و زیبایی‌هایش توجه کند.