نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸ جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

اوحدالدین توئی آنکس که ملوک

از تو جز لطف کفایت نکنند

آن تنجنج بسخنهات کنند

که در اخبار و حکایت نکنند

بلبلان وقت گل از شاخ درخت

جز ثنای تو روایت نکنند

نه ز تقصیرست ار حق ترا

دوستان تو رعایت نکنند

آری آن از عدم توفیق است

از سر عقل و درایت نکنند

دوستان را چو نخواهید آزرد

جرم تا کرده خیانت نکنند

ورچه صد جرم کنند از سر عفو

شکر گویند و شکایت نکنند

چون نباشد گنه از حد بیرون

گله بیرون ز نهایت نکنند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که وقتی اوضاع مالی و سفره شخصی فراخ و گسترده باشد، مشکلات و عیوب دیگر در زندگی‌اش کمتر نمایان می‌شود. اما وقتی که ساختار اصلی (همچون دیوار) خراب شود، ایرادات و نواقص دیگر (مثل سقف) بیشتر دیده می‌شوند. به طور کلی، این شعر به تأثیر وضعیت اقتصادی بر دیدگاه و مشکلات زندگی اشاره دارد.