نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴ - اشتیاق جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

بخدائی که چنبر گردون

حلقه میم ملک او آمد

برسولی که مصحف و تنزیل

بدل پاک او فرو آمد

که اگر بی شما مرا در چشم

هیچ نیکوئیی نکو آمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به انتقاد از کسانی می‌پردازد که به سرزمین‌های دیگر، مخصوصاً روم، بد و ناپسند می‌گویند، در حالی که خود از سرزمینی چون اصفهان هستند. او می‌پرسد چگونه ممکن است کسی که خود را از اصفهان می‌داند، به ذم و عیب‌جویی دیگر سرزمین‌ها بپردازد. به عبارت دیگر، او بر این باور است که ناپسند شمردن دیگران از سوی کسانی که به هویت و فرهنگ خود احترام نمی‌گذارند، نادرست است.