نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ - ذم زاد بوم جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

چند گوئی مرا که مذمومست

هر که او ذم زاد بوم کند

آنکه از اصفهان بود محروم

چون تواند که ذم روم کند؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما می‌گوید که تلاش و کوشش انسان‌ها برای به دست آوردن روزی و رزق، همیشه نتیجه‌ی مشخصی ندارد. حتی اگر کسی سخت کار کند، ممکن است به نتیجه‌ی دلخواه نرسد و مانند درختان سرو و چنار که بی‌برگ و بار مانده‌اند، دچار کمبود شود. در عوض، ممکن است برخی افراد همانند نرگس که سر خود را پایین آورده، در زندگی خود تاج زرینی بر سر داشته باشند. به این ترتیب، شاعر اشاره می‌کند که در نهایت، سرنوشت و تقدیر هرکس بر اساس مواردی که قسمت او شده، شکل می‌گیرد.