شمارهٔ ۳۸ - آدمی و دنیا جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش و تحسین کسی پرداخته که به عنوان محور و نور عید قربانی شناخته می‌شود. شاعر می‌گوید که برکت و فیض او همچون باران است و سبب روزی و رزق مردم می‌شود. او بر این باور است که اگر کسی بر خلاف او عمل کند، عاقبت خوبی نخواهد داشت. در ادامه، شاعر به اهمیت و مقام والای او اشاره کرده و آرزو می‌کند که همیشه روزهای او عید باشد و از این لحظات بیشتر لذت ببرد. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده عشق و ارادت عمیق شاعر به این شخصیت است.