شمارهٔ ۵۰ - صائم الدهر جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از بزرگی و مقام والای شخصیتی سخن می‌گوید که با وجود پیری، جوانی و انرژی‌اش را حفظ کرده است. او به قدرت و تأثیر این فرد بر جهان اشاره می‌کند و می‌گوید که آسمان و زمین در خدمت او هستند و به او احترام می‌گذارند. همچنین، شاعر معتقد است که حتی کائنات نیز تحت تأثیر نیکی و جود این فرد قرار دارند و به او متمایل‌اند. در پایان، شاعر بیان می‌کند که در برابر عفو و بزرگواری این شخصیت، خشم و قدرت او باید در نظر گرفته شود.