نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۱ - خطاب بصدرالدین جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ایا صدری که چرخ پیر چون تو

جوانی در همه معنی نیارد

فلک در خدمتت خم می پذیرد

جهان در طاعتت جان می سپارد

سپهر امروز در دیوان جودت

خراج کان و دریا می گذارد

مدیحت جبرئیل از بهر تعویذ

بکلک تیر بر شهپر نگارد

فلک با اینهمه خود رائی او

خلاف رای تو جستن نیارد

به پیش عفو تو خشم تو باید

که تا پیشانی شیران بخارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به توصیف مولانا می‌پردازد و او را به ترازویی تشبیه می‌کند که عدالت را در جامعه برقرار می‌کند. این ترازوی بی‌طرف نه به نفع یک طرف و نه به ضرر طرف دیگر حرکت می‌کند. مولانا، به عنوان نمادی از عدالت، به مواردی که دارای ارزش و زر بیشتری هستند، توجه می‌کند و می‌کوشد تا عدالت را حفظ کند.