شمارهٔ ۶۳ - اسراف مکن جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان این ایده می‌پردازد که در زمان حیات ما، مردم درباره ما و روابط‌مان صحبت می‌کنند و پس از مرگ، تنها یاد خاطرات و داستان‌های ما را زنده نگه می‌دارند. همچنین اشاره می‌کند که در زندگی، همه به نوعی به همدیگر نقد می‌کنند، اما بعد از مرگ، یاد آن فرد به خوبی محفوظ می‌ماند.